एखादा मित्र पुढे यायचा अन म्हणायचा, “शेतावर जायचं का, कैऱ्या खायला?”. एवढे निमंत्रण मिळाल्यावर घरात कोण थांबणार? मग व्हायची आमची शेतावर एक सफर ....

मागच्या भागात आजीची ओळख झाली, ह्या भागात नानाला भेटूयात.

वडिलांना सख्खी बहीण नव्हती, परंतु मायेच्या आणि प्रेमाच्या खूप बहिणी होत्या, त्या आमच्या आत्या. गावी गेल्यावर ह्या सर्व आत्यांना न भेटून कसे चालेल
चला तर आत्यांना भेटायला.

गावी गेल्यावर माझे मित्रांच्या साहाय्याने असेच काहीना काही निष्फळ प्रयोग चालत असत.
आम्ही रोज काही शेतात जात नसू. अशा वेळी घरात किंवा गावातच आमचा काही ना काही उद्योग चाले किंवा खेळत असू.

रोजगार हमी योजनेवर काम न करता फुकट खायला मिळाले आहे.
दूधाची चोरी आणि शेतात एकदा अजगराशी गाठ पडली त्याची गोष्ट ...

रोजगार हमी योजनेवर काम न करता फुकट खायला मिळाले आहे.
दूधाची चोरी आणि शेतात एकदा अजगराशी गाठ पडली त्याची गोष्ट ...

गावाकडचे आयुष्य संथ असते असे शहरी भागातल्या लोकांनां वाटते. तर चला, पाहूया एक दिवस गावातला.

साधारण दीड महिना गावी काढल्यावर वेळ येई ती मुंबईला परतायची.
गावात जेवढी मजा केली तशीच मजा आणि अनुभव मिळायचा तो मुंबईला परत जाताना एसटी बसमधून बसून प्रवास करताना.

माझे गाव ह्या लेखमालेतील हा शेवटचा भाग.

मुंबईला जाताना एसटी बसमधून पाहिलेला खंडाळ्याचा घाट. मुंबईला परत!

साधारण दीड महिना गावी काढल्यावर वेळ येई ती मुंबईला परतायची.
गावात जेवढी मजा केली तशीच मजा आणि अनुभव मिळायचा तो मुंबईला परत जाताना एसटी बसमधून बसून प्रवास करताना.

माझे गाव ह्या लेखमालेतील हा शेवटचा भाग.

मग आजी सांगायची 'हे शिंग्रोबाचे देऊळ, हा शिंग्रोबा घाटामध्ये सर्वांच्या गाडीचे रक्षण करतो, म्हणून त्याला आपण पैसे वाहतो आणि नमस्कार करतो'....