Shadow

Month: December 2021

स्मिता कढे – माझी नर्मदा परिक्रमा – भाग २ – Narmada Parikrama

स्मिता कढे – माझी नर्मदा परिक्रमा – भाग २ – Narmada Parikrama

प्रवासमाला, लेखमाला
माझी नर्मदा परिक्रमा - भाग २ - लेखिका: स्मिता कढे - Narmada Parikrama ठाणे येथील स्मिता श्रीहरी कढे यांनी वडिलांची इच्छा पूर्ण करण्यासाठी वयाच्या ७४व्या वर्षी वाहनातून नर्मदा परिक्रमा मानसिक बळावर पूर्ण केली. त्यांची कथा, त्यांच्याच शब्दात! मुखपृष्ठ सौजन्य: https://www.kardaliwan.com/narmada स्मिता कढे - माझी नर्मदा परिक्रमा - भाग २ - Narmada Parikrama नर्मदे हर! [मागच्या भागात आपण वाचले: आम्ही मुंबई सोडल्यावर मध्यप्रदेशातील उजैनी मार्गे महांकाळेश्वराचे आणि पहाटेच्या भस्मारतीचे दर्शन घेऊन पुढे इंदौर मार्गे ओंकारेश्वराच्या दक्षिण तटावर मुक्कामाला गेलो. दुसऱ्या दिवशी ओंकारेश्वराच्या नांगर घाटावर शास्त्रोक्त पूजन करून नर्मदा परीक्रमेचा संकल्प केला. तिथून परिक्रमा (Narmada Parikrama) सुरु झाली. तेथून पुढे गुजरात राज्यात प्रवेश करण्यापूर्वी महाराष्ट्रातील नंदुरबार तालुक्यातील...
स्मिता कढे – माझी नर्मदा परिक्रमा – भाग १ – Narmada Parikrama

स्मिता कढे – माझी नर्मदा परिक्रमा – भाग १ – Narmada Parikrama

प्रवासमाला, लेखमाला
माझी नर्मदा परिक्रमा - भाग १ - लेखिका: स्मिता कढे - Narmada Parikrama ठाणे येथील स्मिता श्रीहरी कढे यांनी वडिलांची इच्छा पूर्ण करण्यासाठी वयाच्या ७४व्या वर्षी वाहनातून नर्मदा परिक्रमा मानसिक बळावर पूर्ण केली. त्यांची कथा, त्यांच्याच शब्दात! मुखपृष्ठ सौजन्य: https://www.kardaliwan.com/narmada स्मिता कढे - माझी नर्मदा परिक्रमा - भाग १ - Narmada Parikrama नर्मदे हर! खूप दिवसांनी कै. दादांची (माझे वडील) तीव्र ईच्छा त्यांच्या मागे पूर्ण करण्याची संधी मला मिळाली. ठाण्यातील डॉ. गिरीष बापट यांच्या श्रीरामकृष्ण ट्रावेल्सची माहिती मिळाली. आणि नरेनने (माझा मुलगा) उचल घेतली, नर्मदा परिक्रमा करण्याकरीता (Narmada Parikrama by Vehicle) माझे नाव नोंदवले. गंमत म्हणजे या प्रवासात माझ्या ओळखीचे किंवा नात्यातील कोणीही बरोबर नव्हते. एका अनोळखी ग्रुपबरोबर मी जाणार होते. १० फेब्रुवारीला त्या...
ड्युक्स अँड सन्स – Dukes And Sons

ड्युक्स अँड सन्स – Dukes And Sons

लेखमाला
ड्युक्स अँड सन्स - Dukes And Sons माझा जन्म मुबईचा, १९६२ सालचा. लहानपणी मुंबईची अस्सल मजा आणि गमतीजमती मी अनुभवल्या आहेत. त्याचबरोबर त्या काळातल्या काही सुखद आणि अविस्मरणीय आठवणी सुद्धा आहेत. त्याकाळी मुंबईत जवळजवळ प्रत्येक रस्त्याच्या, गल्लीच्या नाक्यावर ईराणी हॉटेल असायचेच. त्या ईराणी हॉटेलचा थाट काही वेगळाच असायचा. छोटी मोठी काचेची स्वच्छ कपाटे, भिंतीवर मोठ मोठे आरसे, काही आरश्यांवर रंगीत चित्रे असायची, गोल आकाराचे मार्बल लावलेले लाकडी टेबल, त्याभोवती गोल बैठकीच्या चार खुर्च्या, टेबलावर अंथरलेला पांढरा किंवा चौकटीचा स्वच्छ कपडा, एका कोपऱ्यात किंवा मध्यावर बीयर आणि थंड पेयांनी खच्चून भरलेला रेफ्रिजरेटर, दोन तीन इंग्रजी वर्तमानपत्रे, शक्यतो हॉटेलच्या प्रवेशद्वाराशी असलेले काचेचे किंवा रंगीत चित्रे सभोवती असलेले काऊंटर, त्यामागे बसलेला गोऱ्या रंगाचा शिस्तशीर बावाजी, काऊंटर शेजारी आई...
error: Content is protected !!